Liszajec

(Liszajec pęcherzowy i niepęcherzowy) Liszajec jest zakaźną chorobą skóry Powodującą bezbolesną czerwoną wysypkę z licznymi ropnymi pęcherzykami. Kiedy pęcherzyki pękają, tworzą się charakterystyczne żółte strupy. U niektórych osób w przebiegu liszajca występuje niewielka gorączka. Niekiedy dochodzi do powstawania głębokich pęcherzowych owrzodzeń skóry, które wywołują powodujący blizny stan zwany niesztowicą. Zakażenie, najczęściej spotykane u niemowląt i dzieci, wywoływane jest przez paciorkowce albo gronkowce. W niektórych przypadkach bakterie pochodzą z ogniska zakażenia obecnego już w organizmie, prze-ważnie w jamie nosowej lub uszach, kiedy indziej atakują skórę poprzez niewielkie zranienie albo miejsce po ukąszeniu owada, które zostało zakażone wskutek drapania. Rzadziej do zakażenia może dojść w wyniku kontaktu z zakażoną osobą albo wspólnego używania rzeczy osobistych, takich jak maszynka do golenia czy myjka. Do innych współistniejących czynników zwiększających ryzyko zakażenia liszajcem należą:
- wrażliwość skóry na ocieranie, środki chemiczne i słońce,
- osłabienie odporności organizmu wskutek zmęczenia, niedożywienia lub choroby, zwłaszcza cukrzycy lub białaczki,
- spadek odporności w wyniku leczenia steroidami i lekami przeciwnowotworowymi,
- niedostateczna higiena i przebywanie w zatłoczonych, pozbawionych urządzeń sanitarnych pomieszczeniach, szczególnie w wilgotnym i ciepłym klimacie.

W większości przypadków zakażenia liszajcowe są łagodne i łatwe do wyleczenia. Niekiedy jednak liszajec paciorkowcowy może spowodować poważną chorobę nerek, zwaną kłębkowym zapaleniem nerek, która nieleczona zagraża życiu.