Łuszczyca

Łuszczyca to nawracająca choroba, która charakteryzuje się powstawaniem czerwonych wykwitów skórnych pokrytych suchymi, srebrzystymi łuskami. Występuje dość często i rozwija się zwykle w młodości i w wieku średnim. Rzadko jest poważnym schorzeniem, lecz oszpecające zmiany skórne ujemnie wpływają na samopoczucie. W warunkach prawidłowych skóra stale się odnawia; nowe komórki tworzą się w skórze właściwej, czyli warstwie wewnętrznej, i przesuwają do naskórka, który złuszcza stare, martwe komórki. W łuszczycy bardzo szybko wytwarzane nowe komórki rogowacieją, tworząc srebrzyste łuski. Pierwsze wykwity pojawiają się najczęściej na owłosionej skórze głowy, za uszami, na karku, ramionach, łokciach, kolanach lub w okolicy paznokci rąk i stóp. U niektórych chorych rozwija się również łuszczycowe za-palenie stawów, które może prowadzić do ich zniekształcenia. W rzadkich przypadkach cała skóra pokryta jest czerwonymi łuskowa tymi plamkami - ta odmiana nazwana jest łuszczycą złuszczającą. Inna postać tej choroby, łuszczyca krostkowa, charakteryzuje się obecnością pęcherzyków występujących zazwyczaj na dłoniach i podeszwach. Przyczyna łuszczycy nie jest znana. Objawy często ustępują na miesiące lub nawet lata. Nawroty mogą być wywołane przez silne nasłonecznienie, leki, uraz i stres. Badania diagnostyczne Rozpoznanie łuszczycy jest zwykle ustalane na podstawie wyglądu skóry i obecności typowych suchych, srebrzystych łusek. W niektórych przypadkach zalecana jest biopsja skóry. Jeżeli występuje bolesność i zapalenie stawów, powinno być wykonane badanie radiologiczne i analiza krwi. Łuszczycowe zapalenie stawów różni się od za-palenia reumatoidalnego brakiem czynnika reumatoidalnego w surowicy krwi. Jeżeli zajęte są jedynie niewielkie obszary skóry, może być wystarczające samoleczenie lub stosowanie dostępnych na receptę maści kortykosteroidowych. Lek kalcypotriol, pochodna witaminy D, wydaje się być obiecujący w spowolnieniu wzrostu nowych komórek skóry.