Malaria

Malaria jest groźną chorobą pasożytniczą wywołaną przez 4 gatunki zarodźców z rodzaju Plasmodium: zarodźca sierpowatego (P falciparum), zarodźca pasmowatego (P malariae), zarodźca ruchliwego (P vivax) i zarodźca owalnego (P ovale). Te jednokomórkowe pasożyty po wniknięciu do ustroju dostają się z prądem krwi do wątroby, gdzie gwałtownie się namnażają. Po 1- 2 tygodniach wylęgania tysiące pasożytów powracają do krwi i niszczą krwinki czerwone. Pasożyty wnikają do krwinek czerwonych i niszczą je w regularnych odstępach czasu. Każdy cykl niszczenia krwinek wywołuje bardzo gwałtowne objawy, które zależą od gatunku zarodźca. Typowy napad malarii charakteryzuje się przerywaną gorączką, dreszczami, zlewnymi potami, rozbiciem, pulsującym bólem głowy i złym samopoczuciem. W ciągu tygodnia ustala się forma przebiegu choroby, co zazwyczaj polega na wystąpieniu krótkiego okresu złego samo-poczucia lub bólu głowy, po którym nadchodzą dreszcze i gorączka, trwające nawet kilka godzin. Po spadku gorączki chory czuje się dobrze aż do kolejnego napadu, który następuje w ciągu 48-72 godzin. Jeżeli malaria jest wywołana przez zarodźca sierpowatego, zamiast typowych napadów może pojawić się uczucie zimna ze stopniowym wzrostem temperatury, trwającym 20-36 godz., i bólami głowy. Zagrażającym życiu powikłaniem zarażenia zarodźcem sierpowatym jest malaria mózgowa, charakteryzująca się gorączką dochodzącą nawet do 40°C, silnymi bólami głowy, sennością, majaczeniem i dezorientacją. Jeśli choroba spowodowana jest przez zarodźca pasmowatego, z reguły początek jest nagły, a napady powracają co 72 godziny. Malaria jest przenoszona przez komara Anopheles, ale może wystąpić po użyciu wspólnej igły, np. przez narkomanów, a w ogniskach endemicznego występowania również po przetoczeniu zakażonej krwi. Chorobę tę rzadko spotyka się w krajach uprzemysłowionych; szerzy się ona głównie w słabo rozwiniętych krajach strefy tropikalnej.